మన్మోహన్ సింగ్ మాట్లాడరని ఎగతాళి చేసేవారు.. ఆయన చేసే ఆర్థిక విశ్లేషణల ముందు నిలబడగలరా?
ఆయన ఎక్కువగా మాట్లాడరు . కానీ ఆయన మాట్లాడితే, ఆ మాటల వెనుక అపారమైన ఆర్థిక పరిజ్ఞానం, అనుభవం, గణాంకాలు ఉంటాయి. జీడీపీ (GDP) గురించి ఆయనతో చర్చించాలనుకుంటే, మూడు రోజుల పాటు నిరంతరాయంగా విశ్లేషించగలరు. ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థ నుండి భారత ఆర్థిక పరిస్థితి వరకు, ప్రతి అంశాన్ని ఆధారాలతో సహా వివరించగలరు. కానీ, ‘వాట్సాప్ యూనివర్సిటీ’లో చదువుకున్న వారికి, ఆర్థిక శాస్త్రాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ముందు కనీసం ఆలోచించే అలవాటు ఉండాలి కదా! దేశాన్ని నడపడం అంటే కేవలం నినాదాలు ఇవ్వడం కాదు . ఆర్థిక వ్యవస్థను నిర్వహించడం అంటే మతపరమైన భావోద్వేగాలను రెచ్చగొట్టడం కాదు. జీడీపీ అంటే సోషల్ మీడియాలో పోస్టులు పెట్టడం కాదు. నిరుద్యోగం, ద్రవ్యోల్బణం, రూపాయి విలువ, విదేశీ పెట్టుబడులు, పారిశ్రామిక అభివృద్ధి వంటి అంశాలపై అవగాహన ఉండాలి.
బీజేపీ రాజకీయ ప్రచారంలో, హిందూత్వ నినాదాలకు ఇస్తున్న ప్రాముఖ్యతనే దేశ ఆర్థికాభివృద్ధికి కూడా ఇస్తే బాగుంటుంది. విశ్వ హిందూ పరిషత్, బజరంగ్ దళ్ వంటి సంస్థలు మతపరమైన వివాదాల కంటే.. విద్య, ఉపాధి, పేదరిక నిర్మూలన, సామాజిక సామరస్యం వంటి అంశాలపై దృష్టి సారిస్తే సమాజానికి ఎంతో మేలు జరుగుతుంది. ప్రశ్నించే వారిని దేశ ద్రోహులుగా చూడటం, విమర్శించే వారిని హిందూ వ్యతిరేకులుగా ముద్ర వేయడం, ప్రతి సమస్యను మత కోణంలోకి లాగడం అభివృద్ధికి పరిష్కారం కాదు. ‘వాట్సాప్ యూనివర్సిటీ’లో వచ్చే ప్రతి సందేశం నిజం కాదు. వైరల్ అయ్యే ప్రతి వీడియో వాస్తవం కాదు. ప్రతి రాజకీయ నాయకుడి ప్రసంగం ఆర్థిక నివేదిక కాదు. మన్మోహన్ సింగ్ మౌనాన్ని బలహీనతగా భావించేవారు, ఆయనకున్న ఆర్థిక పరిజ్ఞానాన్ని ఒక్కసారి తెలుసుకోవాలి. ఒకరు గణాంకాలతో దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థను వివరిస్తే, మరొకరు నినాదాలతో ప్రజల దృష్టిని మళ్లిస్తారు. ఈ రెండింటి మధ్య తేడాను గుర్తించడమే అసలైన రాజకీయ చైతన్యం దేశానికి కావాల్సింది గుడ్డి భక్తులు కాదు.. ప్రశ్నించే పౌరులు కావాలి. దేశానికి కావాల్సింది మతపరమైన ద్వేషం కాదు.. విద్య, వైద్యం, ఉపాధి, ఆర్థిక భద్రత కావాలి నాయకులను గుడ్డిగా ఆరాధించడం మానేసి, వారి పనితీరును ప్రశ్నించడం నేర్చుకోండి. ప్రజాస్వామ్యంలో భక్తి కంటే బాధ్యతా యుతమైన ప్రశ్నించే తత్వమే ముఖ్యం. (Neha Bora)
